Po co tylu ludzi idzie na studia? Dlaczego tylu ludzi chce
zdobyć wyższe wykształcenie? Dlaczego tak dużej liczbie osób udaje się je
zdobyć? Nie każdy zasługuje na studia, nie każdy pasuje na studiach, nie każdy
jest na tyle zdolny by móc je ukończyć. A jednak nawet głupcom się to teraz
udaje.
Rodzice chcą, by jego dziecko osiągało sukcesy, zdobywało
wysokie stopnie w szkole, wygrywało konkursy i olimpiady. Niektórzy wymuszają
to na dziecku, przy okazji krzywdząc je bardzo. Niektórzy chcą by dziecko
zdobyło to czego im się nie udało. Jakie jest zdziwienie, smutek lub nawet
złość, gdy dziecku nie idzie w szkole. Rodzice od razu doszukują się przyczyny:
komputer, koledzy, lenistwo i tak dalej. A czemu nikt nie pomyśli, że to
dziecko po prostu jest głupie? Tak, przyjąć to na klatę, że twój syn nie będzie
wybitnym naukowcem. Czy wszystko nie staje się bardziej jasne, jeśli
uświadomisz sobie, że masz głupie dziecko?
Mój nauczyciel matematyki z liceum
opowiadał, że matki przychodziły do niego z pretensjami, że nie przygotował ich
dzieci dobrze do matury, że to przez niego nie zdały. Jako nauczyciel nie mógł
powiedzieć wprost: „To nie przeze mnie. Po prostu pani dziecko jest niezdolne
do pojęcia matematyki.” Matka by nie zrozumiała, bo jak to?! „Moje dziecko?!”.
Tak, Twoje dziecko! Bo wiesz, zostaje jeszcze sprawa genów. Jeśli Ty i ojciec
dziecka byliście wybitni w szkole, a wasz szkrab sobie nie radzi to rzeczywiście, martw się.
Ale jeśli w szkole byłaś tępa, nie oczekuj, że dziecko będzie super mądre.
Geny, kochana, geny.
Jednak rodzice żyją w przekonaniu, że jego dziecko może
osiągnąć wszystko, tylko trzeba chcieć. Może być kim chce. I wysyłają go na
studia. Dziecko mimo tego, że było szkolnym głupkiem też wierzy, że studia
wleją w niego mądrość, że magle stanie się wielkim uczonym. I robi te studia i
kończy te studia. I nagle pojawiają się pretensję do siebie, do świata, że nic
dziecko nie osiągnęło, a przecież udało mu się przejść przez studia i zdobyć
papier, więc dlaczego nie pracuje wśród najlepszych?! Ponieważ potem to
wszystko się weryfikuje, po kilku latach wychodzi, że dziecko jednak było
głupie, że trzeba było zdobywać doświadczenie w jakimś zawodzie, a nie marnować
lata na naukę. Dlatego się zastanów jakim dzieckiem jesteś. Nie bój się
przyznać, że jesteś za głupi na naukę, prawdopodobnie jesteś zdolny w jakiejś
innej dziedzinie, odkryj to. Jeśli sobie uświadomisz to w czas, nie będziesz
mieć pretensji do dziecka, a dziecko do Ciebie.
Ja już doszedłem do tego jakim jestem dzieckiem. I tak, moje
dzieci będą geniuszami. Wiem to. W końcu będą miały w sobie jeszcze geny matki.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz