Płcio! Wybieram Cię!

Nie tak dawno temu mogliśmy przeczytać o tym, że Ruch Palikota złożył projekt ustawy autorstwa Anny Grodzkiej wprowadzający zmiany w, uwaga, określaniu płci. Otóż posełanka… poślinka… posłaniec chce by każdy kto ukończył 16 rok życia mógł zdecydować jaką wybiera płeć. 

To już penis nie wystarcza do określenia czy jest się mężczyzną czy nie?
Po wejściu tego projektu na spokojnie już będzie można mówić, tak jak niektórzy mówią, męski penis czy kobieca wagina. Jeśli jest prącie to jasne, że jest męskie. Czy nie? Czy się mylę? Może żyję w takim ciemnogrodzie i powinienem bardziej otworzyć swój umysł na świat? Może. Choć jak to powiedział jeden z komików, Tim Minchin: Jeśli otworzysz swój umysł zbyt szeroko, wypadnie ci mózg. I właśnie wydaje mi się, że Ci wszyscy posłowie otworzyli się za bardzo i nawet nie ma już co z podłogi zbierać. Może cytat dla potwierdzenia mojej tezy: Urzędnicy nie powinni odgórnie narzucać, czy ktoś jest chłopcem czy dziewczynką – tak uzasadniają posłowie RP swój projekt ustawy.

Do czego to dalej dojdzie? Może ktoś nie czuję się człowiekiem? Czy za niedługo będzie można sobie wybrać czy chcę się być homo sapiens czy nie? Jakiś gościu sobie pomyśli: Heeej, mam odpowiednio duży wór, może zostanę kangurem? Albo jakaś starsza kobieta: W sumie wymiona już praktycznie mam, może będę krową rozpłodową? Może w końcu znajdzie się jakiś byk, który mnie zadowoli. Wiem idiotycznie przykłady, ale podsumowujące cały ten idiotyczny pomysł.

Może teraz Ameryki nie odkryje, ale… Czy wiecie, że posłowie RP tak naprawdę nie chcą by to weszło w życie? Czy wiecie, że w ich głowach pojawia się myśl …jakie to idiotyczne! Ja w to przynajmniej wierzę. Bo tu wcale nie chodzi o to by to weszło. Oni doskonale wiedzieli, że to nie przejdzie, ale czemu i tak złożyli? Bo chcą nami manipulować. Najprostszy sposób manipulacji. Chcesz od ojca dziesięć złotych? Poproś o dwadzieścia. Tyle Ci na pewno nie da, ale pomyśli, że tak, dychę mogę dać, w końcu prosił o dwie. Prosta analogia. Tak samo było z marihuaną. Pięćdziesiąt gram przy sobie? Oszaleli! Nie zgodzimy się. Pięć? No dobra, ewentualnie pięć. W końcu chcieli pięćdziesiąt, przekonaliśmy, żeby obniżyć aż o 45 gram! Nie. To oni przekonali, żeby było pięć, bo od początku im o to chodziło.

Tak oni działają, rozpraszają naszą uwagę, pokazują coś wyolbrzymionego, żeby to o co im chodzi przy tym wyglądało na coś naprawdę niewinnego.